Saturday, 18 July 2015
04 December 2020
آخرین قسمت سعدی نامه

«سعدی در کافه»

2010 August 18

حمید جعفری / رادیو کوچه

hamid@koochehmail.com

همه چیز از اون روزی آغاز شد که تصمیم گرفتم به مناسبت پایان سعدی‌نامه، ویژه برنامه‌ای برای شما شنوندگان تهیه کنم. این تصمیم رو با چند تن از دوستان  در میان گذاشتم و در آخر قرار شد تعدادی از فعالین وبلاگ‌نویسی و هم‌چنین گوگل ریدر یا به اصطلاح گودر در کافه‌ای جمع بشوند و هر کدام به فراخور حال غزلی از سعدی را بخونند. روز دوشنبه در یکی از خیابان‌های مرکزی شهر تهران در کافه‌ای به نام «کافه کا» جمع شدیم تا در فضایی کاملن مدرن و با موزیک راک و جز و کانتری پس زمینه، دور هم‌دیگه سعدی بخونیم.  صدایی هم که در ابتدای این برنامه خواهید شنید برای خانم مرضیه، از گوگل ریدری‌ها یا اصطلاحن گودری‌ها است که غزلی است با مطلع «من ندانستم از اول که تو بی‌مهر و وفایی.»

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

سعدی‌نامه ی امروز، کاملن آداپته شده و با برنامه‌های قبلی فرق می‌کنه.

وب‌لاگ در قند قزل آلا یکی از وبلاگ‌های معروف و محبوب دنیای مجازی است. هم‌چنین مونولوگ هم یک وب‌لاگ مینیمال معروف در دنیای وبلاگ‌های مینیمال است. البته کم‌تر کسی می‌داند که نویسنده‌ی هر دوی این‌ها یک نفر است به اسم کسری یا کسری 63. از کسری خواستم که غزلی رو به انتخاب خودش برای ما بخواند و او هم با لحن خاص و منحصر به فرد خودش یک غزل از سعدی رو برای ما خواند با مطلع «خوش می روی به تنها، تن ها فدای جانت»

مرد باس سعدی بخونه. اگر حتا چند روز هم در دنیای گودر بوده باشید جمله‌هایی از این دست رو دیدید که مرد یا زن رو با این لحن خاص به کار خاصی ترغیب می‌کند. این جمله‌ها گاه اون قدر زیبا و به جا بیان می‌شه که تعداد بسیار زیادی هم لایک می‌گیره. البته اگر گودری باشید می‌دونید که این‌ها نوشته‌ی «مستر بکس» یا آقای بکس هستش. از بهروز یا همون مستر بکس خودمون خواستم غزل انتخابی خودش رو بخونه و اون هم این غزل رو خوند که «وه که جدا نمی‌شود نقش تو از خیال من»

توی دنیای گودر، یک نفر هست که لحن صحبت کردن و ادبیات خاص و قلمش رو همه دوست دارن. و به واسطه‌ی همین ادبیات خاص توی دنیای گودر بسیار محبوب هستش. نوشته‌های این شخص ویژگی‌های خاص و منحصر به فردی داره که در نگاه اول واقعن برای مخاطب جذابه. بشنوید غزلی رو از علی اس با مطلع «هر که دلارام دید، از دلش آرام رفت»

نوشته‌ها و آیتم‌هایی که توی گودر Share می‌شه به خودی خود جذابیت‌های خودش رو داره. اما کامنت‌ها و نظرات هم در کنار متن اصلی دنیای خودشون رو دارن و گاه بحث‌های درون اون‌ها از خود متن جالب‌تر میشه. به همین دلیل هم هستش که گاهی افراد به واسطه‌ی نکته‌سنجی شون تو کامنت‌ها معروف میشن. یکی از این افراد مازوخ هستش که البته وب‌لاگی هم داره به اسم خودزنی‌های یک مازوخیست  مطلع غزلی رو که صابر یا همون مازوخ برای شما خونده اینه که «من چرا دل به تو دادم که دلم می‌شکنی؟»

فونیکس یا حسین رحمانی، یکی از فعالین گوگل ریدر و یکی از نویسندگان وب‌لاگ گروهی آن سا‌ل‌ها هرسال دوبار پاییز می‌آمد هست. غزلی که حسین رحمانی از سعدی می‌خونه با این مصرع شروع می‌شه. «هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد»

از دیگر کسانی که به نکته سنجی توی کامنت‌ها مشهوره ، خانم گیتا آذر هستش که غزلی رو می‌خونه با مطلع «من اندر خود نمیابم که روی از دوست بردارم»

و در آخر‌، میثم یا میامی، از قدیمی‌های دنیای گوگل ریدر. میثم غزلی از سعدی می‌خونه با این مطلع. «هر که سودای تو دارد چه غم از هر دو جهانش»

موسیقی‌ای که در آخرین سعدی‌نامه شنیدید از آلبوم Rajaz محصول سال 1999 ازگروه  Camel انتخاب شده بود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , 

۲ Comments

  1. 1

    توی این عکس جای سبوی شراب شیراز به شدت احساس می شه