Saturday, 18 July 2015
30 October 2020
به مناسبت پنجاه و یکمین سال تاسیس تلویزیون ایران

«نیم‌ قرن جعبه جادویی»

2009 October 03

سروش / رادیو کوچه

souroosh@radiokoocheh.com

در لغت‌نامه دهخدا در مقابل واژه تلویزیون چنین آمده است: « دستگاهی است که بوسیله‌ی آن می‌توان حوادثی را که در صحنه‌ی مخصوص (جایگاه فرستنده ) از مسافت چندین کیلومتری روی می‌دهد مشاهده کرد و صدایی که نزدیک صحنه‌ی عمل ایجاد می‌گردد، شنید.»

تلویزیون سامانه‌ای ارتباطی برای پخش و دریافت تصاویر متحرک و صداها از مسافتی دور است.

به مجموعه فراهم کننده و پخش کننده این تصاویر، سیما گفته می‌شود و دستگاه گیرنده برنامه‌های سیما، دستگاه تلویزیون نام دارد.

منشاء تلویزیون امروزی می‌تواند در زمان گذشته با کشف خاصیت هدایت نوری ماده سلنیم توسط «ویلوگبی اسمیت» در سال ۱۸۷۳و اختراع دیسک اسکن توسط «پاول نیپکوو» در سال ۱۸۸۴ بررسی و ردیابی شود.

در دهه ۱۳۳۰ ایجاد سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران مطرح شد، ولی عملی شدن این طرح تا سال‌ها به تعویق افتاد.

20091003-tv iran-koocheh

تولید تصویر، آن هم به صورت چند ساعت در روز، کار چندان ساده‌ای نبود و نیازمند سرمایه خصوصی و هفتگی بود. به همین دلیل «حبیب الله ثابت پاسال»‌، سرمایه‌دار بخش خصوصی‌، تاسیس یک فرستنده تلویزیونی را به دولت وقت پیشنهاد داد و دولت نیز پیشنهاد او را پذیرفت و برای آن که کار جنبه قانونی داشته باشد،مجلس شورای ملی در تیر ماه سال ۱۳۳۷، ماده‌ای با چهار تبصره به تصویب رساند که به موجب آن‌، اجازه داده شد فرستنده تلویزیونی در تهران زیر پوشش وزارت پست و تلگراف و تلفن ایجاد شود. این فرستنده تا پنج سال از پرداخت مالیات معاف بود و تمام برنامه‌های آن از مقررات اداره کل انتشارات پیروی می‌کرد.

در ساعت 5 بعدازظهر روز جمعه یازدهم ماه نخستین فرستنده تلویزیون ایران اولین برنامه خود را پخش کرد. این فرستنده که تلویزیون ایران نامیده مى‌شود در ابتدا هر روز، 4 ساعت از 18 تا 22 شب برنامه داشت.

از اولین مجریان تلویزیون به جواد بنایی‌، هوشنگ محمودی (مجری کودکان‌) و عزت الله متوجه می‌توان اشاره کرد.

اولین مدیر عامل تلویزیون رضا قطبی بود که مدیریت تلویزیون را با دو شبکه برعهده داشت‌. شبکه یک سراسری بود و شبکه دو فقط مناطق تهران و اطراف را تحت پوشش قرار می‌داد که هر دو شبکه در ساختمان الوند مستقر بودند و محل پخش برنامه‌ها در ساختمان جام جم‌، در خیابان پهلوی (ولیعصر فعلی) بود.

در روز ۱۸ مرداد ماه سال ۱۳۴۷، اولین مرکز شهرستانی تلویزیون ملی ایران در ارومیه راه اندازی شد. تلویزیون ارومیه کار خود را با روزی سه ساعت برنامه آغاز کرد و در پایان سال ۱۳۵۱ روزانه به طور متوسط هفت ساعت برنامه پخش می‌کرد. قدرت فرستنده ارومیه در آغاز کار ۵۰ وات و قدرت تشعشع آن ۱ کیلو وات بود که با نصب ایستگاه رله میاندوآب و نیز ایستگاه تقویتی سرو، قسمت اعظم آذربایجان غربی، بخشی از آذربایجان شرقی و نیز نواحی شرق کشور ترکیه زیر پوشش امواج تلویزیون ارومیه قرار گرفت.

امروزه بسیاری از تجهیزات جانبی برای تلویزیون وجود دارد که شامل کنسول‌های بازی‌های کامپیوتری و ویدیویی،ضبط کننده ویدیو کاست، جعبه بالایی برای تلویزیون کابلی،تلویزیون ماهواره‌ای و دستگاه‌های DVB-T ، گیرنده تلویزیون دیجیتال، پخش کننده‌هایDVD ، یا ضبط کننده ویدیوی دیجیتال( شامل ضبط کننده‌های ویدیویی شخصی، PVRs) می‌باشند. بازار وسایل جانبی به رشد خود همگام با توسعه تکنولوژی جدید ادامه داده‌است.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|