Saturday, 18 July 2015
27 November 2020
میکروفن- به مناسبت برگزاری کنسرت در هفته‌ی اول نوامبر

«پشت صحنه‌ای از تمرینات موسیقی ایرانیان مقیم ترکیه»

2010 October 28

شکوفه- بهنود / دفتر ترکیه / رادیو کوچه

shokufeh@koochehmail.com

این روزها بین ایرانی‌های شهر ما در ترکیه، صحبت از کنسرت بی‌سابقه‌ی ایرانیان که متشکل از بیست نوازنده و ده خواننده است. این کنسرت قرار است که هفته‌ی اول نوامبر در آمفی تاتری با گنجایش هفت‌صد نفر برگزار شود.

در همین زمینه، به محل تمرین یکی از این گروه‌ها رفته‌ایم تا با رهبر این گروه و چند تن از اعضای نوازنده، گفت‌وگویی را داشته باشیم:

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

سابقه‌ی فعالیتتان در زمینه‌ی موسیقی چقدر است؟

من موسیقی را از دوران نوجوانی و با ساز ترومپت شروع کردم. بعد به سازهای کلاویه‌ای مثل آکاردئون و ارگ و پیانو رو آوردم. بعد از آن به سمت موسیقی سنتی رفتم و کمی ستار کار کردم. هم اکنون هم بیش‌تر در زمینه‌ی آهنگسازی فعالیت می‌کنم.

در مورد گروه کنونی که برای کنسرت آماده می‌کنید برایمان بگویید؟

گروه کنونی از چند ویلون، ویلون سل، کیبورد، سنتور، ضرب، آکاردئون، ترومپت به هم‌راه چند هم‌خوان و یک تک خوان تشکیل شده است.

نحوه‌ی عضوگیری این گروه چگونه بوده است؟

سال گذشته هم در یکی از برنامه‌ها، بخش موسیقی‌اش به ما محول شد. حدود شش نفر بودیم و برنامه‌ای اجرا کردیم. از آن به بعدش با هم‌کاری کسانی که علاقه‌مند بودند و خودشان را به من معرفی کردند، این گروه را تشکیل دادیم و ماه اخیر تصمیم گرفتیم با هم‌کاری چند تا از ایرانی‌هایی که این‌جا هستند، کنسرتی را برگزار کنیم.

آیا قبلن هم اجرایی داشتید؟

بله، در ترکیه همان یک اجرا بود. اما در ایران که فراوان کنسرت داشتیم. خود من برای اجرای کنسرت، بارها به کشورهای اروپایی مسافرت کردم.

چه تفاوت هایی بین شرایط و امکانات در ایران و این‌جا احساس می‌کنید؟

ار نظر اقتصادی و لوکیشن این‌جا سختی‌های خاص خودش را دارد. در ایران می‌توانستیم در خانه‌ها تمرین کنیم. اما این‌جا، با این‌که در منازل تمرین می‌کنیم، نگران اعتراض هم‌سایه‌ها هستیم. در ایران، فقط مشکل خط قرمزهایی بود که برایمان ایجاد می‌کردند و الا از نظر سالن، امکانات بیش‌تری در دست ما بود. به هر حال، الان ما پناهنده به حساب می‌آییم و نمی‌توانیم مثل یک شهروند آزادی عمل داشته باشیم.

امکان انجام تمرینات در پارک و فضاهای آزاد هم نبود؟

در پارک هم نمی‌توانستیم تمرین کنیم، مردم و پلیس عکس‌العمل‌های مختلفی داشتند، یکی خوشش می‌آمد یکی اعتراض می‌کرد اما در نهایت، برای نظم گروه مزاحمت ایجاد می‌شد.

هزینه‌های کرایه‌ی سالن چطور است؟

حدود قیمت‌اش برای هر سانس 300 تا 500 لیر است. البته جاهایی که من دیدم. شاید بالاتر و پایین‌تر از این هم باشد. در ایران ارزان‌تر است و سالن‌ها اکثرن، پیانو هم دارند ولی این‌جا نه.

آیا قصد دارید بازهم از این برنامه‌ها بگذارید؟

ما که خودمان خوش‌حال می‌شویم که بتوانیم هر چند وقت یک‌بار، پناهنده‌ها را در یک محیط سالم جذب کنیم.

برنامه‌ی ترکی هم دارید؟

بله، ترکی محلی ایرانی، با حضور نوازنده‌های ترک‌زبان آذری

آیا به فکر برنامه‌ریزی کنسرت برای ترک‌های بومی این‌جا هم هستید؟

این کار می‌تواند بین ما و بومی‌های ترکیه یک تبادل فرهنگی باشد. اگر بتوانیم تا زمانی که این‌جا هستیم، در فستیوال‌هایی متشکل از ایرانی‌ها و ترک زبان‌ها شرکت کنیم خیلی خوب می‌شود. امیدوارم یک روزی بتوانیم این‌کار را هم انجام بدهیم.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,