Saturday, 18 July 2015
26 October 2020
میرحسین موسوی:

«حاضرم زودتر بازداشت شوم تا با دربندان هم‌دردی کنم»

2011 January 04

این خبر در بخش شایعه رادیو کوچه قرار دارد و رادیو کوچه صحت و سقم آن را تایید نمی‌کند.

بسم‌اله الرحمن الرحیم

ملت شریف ایران

در سال‌گرد تجمع مهندسی‌شده‌ی نهم دی‌ماه سال گذشته که چند روزی پس از فاجعه عظیم عاشورای همان سال صورت گرفت و طی آن هزاران تن از عزاداران سبز حسینی به خاک و خون کشیده شدند و یا در روزهای بعد دستگیر و شکنجه گردیدند دستگاه دروغ‌زنی و فحاشی حکومت بیش از پیش فعال شده است.

این بار البته علاوه بر ادعاهای سراسر کذب و مصادیق نعل وارونه زدن پیشین، سخن از محاکمه سران فتنه نیز هست و البته منظور آن‌ها از «سران فتنه» نه آن‌هایی‌ست که به روشنی با خیانت در امانت انتخابات و فجایع بعدی فتنه آفریدند بلکه منظور این‌جانب و حجج اسلام کروبی و خاتمی است. از قول آن دو بزرگوار چیزی نمی‌گویم که زبان آن‌ها از من گویاتر است اما در مورد خود باید بگویم سخت به این امر شایق هستم.

اگر دادگاهی علنی برگزار شود که با اسناد و مدارک متقن و مستدلی نشان خواهم داد چه کسانی و به چه میزانی در انتخابات تقلب کردند و پس از آن نیز با چه حجم عظیمی دست به جنایت علیه مردم شریف ایران و فرزندان انقلاب زدند. اما اگر هم‌چنان که عمل‌کرد قوه قضاییه نشان داده است امیدی به برگزاری دادگاه یا هر محکمه‌ای که بر مبنای عدالت و انصاف باشد نرود باز هم از هر اقدامی در جهت بازداشت خود استقبال می‌نمایم.

آری من مایلم دستگیر شوم تا لااقل اگر نتوانستم از تقلب و جنایت آن‌ها بیش‌تر پرده برگیرم بتوانم در درد و رنج و گرسنگی و شکنجه با عادی‌ترین یاران سبز دربندمان شریک باشم. تا بیش از پیش بدانند که تنها نیستند

در تمام این ایام که تقریبن هر هفته خبری از شکنجه‌های روحی و جسمی یاران سبز جنبش ملت ایران در بازداشت‌گاه‌های رسمی و غیر رسمی حکومت می‌رود، قلب این هم‌راه کوچک جنبش ایران سخت فشرده می‌شود. به ویژه آن‌که بسیاری از این مظلومان، معترضانی معمولی از میان آحاد ملت ایران هستند که کم‌تر نامی از آن‌ها و ستمی که بر آن‌ها رفته و می‌رود منتشر می‌گردد.

بسیاری از آن‌ها کارمندان، دانش‌جویان، پیشه‌وران، دانش‌آموزان و سایر مردم محترمی از این دست هستند که نه فقط شکنجه‌های روحی و جسمی مهیبی را تحمل می‌کنند بلکه بازداشت‌های غیرقانونی بلند مدتی از این دست لطمه‌های سنگین و بلکه جبران‌ناپذیری به کار و درس و معیشت آن‌ها و بعضن خانواده‌هایشان وارد می‌آورد. متاسفانه حتا امکان سرکشی به خانواده این عزیزان نیز برای ما مقدور نیست. اما تمامی آن‌ها و خانواده‌های محترمشان بدانند که نام نیک و شریف این زنان و مردان آزاده در قلب ما جا دارد و از نظر ما با سایر آزادگان دربندی که نامی شناخته شده‌تر دارند کوچک‌ترین تفاوتی ندارند. ای بسا جای‌گاه والاتری نیز داشته باشند که اگر دیگران در بوته سیاست و مسوولیت پیش از این آبدیده شده بودند و اکنون نیز مردم ایران و جهان گوشه‌ای از ظلمی که به آن‌ها می‌رود را آگاهند اما این آزادگان در بند و بلا نه برای چنین روزهای مهیبی آمادگی داشته‌اند و نه خبر چندانی از روزگار آن‌ها به بیرون درز می‌کند. درود بر شرفشان، آینده از آن آن‌هاست و در فردای نه چندان دوری که جنایت‌کاران و آمران آن‌ها از جای‌گاه شاکیان دروغین امروز به جای‌گاه متهمان واقعی منتقل شوند ستم‌دیدگان گم‌نام امروز نوبت نخست دادخواهی را خواهند داشت.

برخی تحلیل‌گران پر غرض و غلط فتنه‌گران واقعی می‌گویند موسوی تمایل به دستگیر شدن دارد و از این رو برای پرهیز از آن باید چنین کاری را به تاخیر انداخت.

آری من مایلم دستگیر شوم تا لااقل اگر نتوانستم از تقلب و جنایت آن‌ها بیش‌تر پرده برگیرم بتوانم در درد و رنج و گرسنگی و شکنجه با عادی‌ترین یاران سبز دربندمان شریک باشم. تا بیش از پیش بدانند که تنها نیستند. و از آن گذشته گرنه مگر جنبش سبز عدالت‌خواهی و آزادی‌خواهی مردم ایران قائم به یک شخص است که با دستگیری یا عدم دستگیری او تغییری بنیادین حاصل شود؟

در این نزدیک به بیست ماهی که از تقلب و کودتای انتخاباتی می‌گذرد مردم بیش از پیش با آمر و آمران این جنایت‌ها آشنا شده‌اند و آن‌ها نیز از هیچ عمل زشت و شرم‌آوری فروگذار نکرده‌اند. بازداشت، شکنجه و حتا کشتن شخصی چون من در مقابل سایر جنایتاتی که در این مدت از سظح خیابان‌ها تا اعماق شکنجه‌گاه‌هایی نظیر کهریزک صورت گرفته است چندان کار بزرگی نیست. اگر صبر می‌کنند چون از خشم این ملت صبور و ستمدیده وحشت دارند که ممکن است در زیر این همه فشار سیاسی و اجتماعی و اقتصادی به مرحله‌ای رسیده باشند که بتوان آن را بشکه باروت وصف کرد. بشکه باروتی که منتظر یک جرقه است.

آقایان بهتر است به جای رجزخوانی‌های مضحک دست به عمل زنند. حال که نه می‌توانند و نه می‌خواهند گامی هر چند کوچک در جهت جبران خطاهایشان بردارند پس به جای آن‌که از بام تا شام ما را تهدید کنند و خط و نشان بکشند حرف‌هایشان را عملی کنند. مگر نه این است که پیش از هر محاکمه‌ای جرم ما را روشن می‌دانند و انواع ابزارهای اختناق و دیکتاتوری اعم از قاضیان گوش به فرمان تا نهادهای امنیتی آماده به خدمت و مداحان یاوه‌گو و جمعیت‌های مهندسی شده‌ هتاک و خشن را در اختیار دارند؛ پس چرا معطل هستند؟ چرا – آنگونه که خود می‌گویند- از آمر اصلی فرمان بازداشت و سرکوب نمی‌رسد؟

جز این است که خود می‌دانند اعتراضات نه تنها کمتر نشده که بیش‌تر هم گردیده است؟ و جز این است که در روز عاشورای پارسال که به جمعیت معترضان تعرض کردند گوشه‌ای از خشم انقلابی آن‌ها را دیدند؟ خشمی که اگر عقلانیت و بزرگواری معترضان نبود ده‌ها و بلکه صدها کشته بر طرفداران تا بن دندان مسلح رژیم کودتا تحمیل می‌کرد.

کوتاه سخن آن‌که این‌جانب آماده هرگونه اقدامی هستم و هرچند که هم‌چون پیش با خشونت و اغتشاش مخالفم اما هرگونه عواقب اقدامات نسنجیده حاکمیت را متوجه فتنه‌گران اصلی و قاصبان رای و رفاه و آزادی مردم دانسته و پیشاپیش هشدار می‌دهم.

13 دی ماه 1389

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,