Saturday, 18 July 2015
04 December 2021
در پی سقوط دولت تونس،

«خداحافظ دیکتاتور»

2011 January 15

مصطفا خلجی / رادیو کوچه

شام‌گاه جمعه 14 ژانویه 2011 است. صدای سوت و کف مردم، خیابان‌های شهر تونس را به وجد آورده و انگار خستگی یک ماه مبارزه از تن‌شان در رفته است. رییس‌جمهوری زین‌العابدین بن‌علی فرار کرده و جوانان از خوشحالی فریاد می‌زنند «وداعا یا زین الهاربین» و «Adios Zinochet».

تونسی‌ها که به خونسردی و آرامی مشهور بودند، و حتا استعمار فرانسه را برعکس همسایه‌شان، الجزایر، بدون خشونت و خون‌ریزی بیرون کرده بودند، این روزها برای رهایی از دیکتاتوری از جان‌شان گذشتند و از گلوله و توپ و تانک نترسیدند و تا آخرین خواسته‌شان یعنی برکناری زین‌العابدین بن‌علی ایستادند.

این اتفاق نه تنها برای خارجی‌هایی که از نزدیک شاهد وقایع تونس هستند، غیرقابل باور است، بلکه مردم تونس هم خودشان شوکه شده‌اند؛ باور نمی‌کنند توانسته‌اند بر فضای پلیسی و خفقانی که دیکتاتور دهه‌ها برایشان پدید آورده بود غلبه کنند؛ اما هنوز آینده برای‌شان مبهم است.

تونس از سال 1956 که مستقل شده تا کنون تنها دو رییس‌جمهوری را به خود دیده که اولی 31 سال و دومی 24 سال حکومت کرده است. این‌که آیا قیام مردم تونس، سقوط دولت و فرار دیکتاتور، در آینده نزدیک به دموکراسی در کشوری که هیچ‌گاه تجربه‌ی مردم‌سالاری را نداشته خواهد رسید یا خیر، پرسش و دغدغه اصلی روشن‌فکران و جوانان تونسی است.

مردم تونس هم خودشان شوکه شده‌اند؛ باور نمی‌کنند توانسته‌اند بر فضای پلیسی و خفقانی که دیکتاتور دهه‌ها برایشان پدید آورده بود غلبه کنند

به همان میزان که امیدواری‌ها برای انتخابات آزاد و تشکیل یک دولت مردمی وجود دارد، برخی نیز با توجه به محدودیت‌های گسترده‌ای که طی این سال‌ها برای اسلام‌گرایان اعمال می‌شد، درباره استقرار اسلام سیاسی و افراط‌گرایی مذهبی بیم‌ناکند.

آن سوتر، لبنان، کشور عربی دیگری در بحران می‌سوزد و قصه‌ی پرغصه‌ی دموکراسی را در جهان عرب می‌سراید.

باید منتظر بود و دید که روزهای آینده چه سرنوشتی را برای تونس رقم خواهد زد؛ آینده هر چه باشد، دیگر ترس تونسی‌ها از دیکتاتور ریخته است و حتا اگر استبداد دوباره در این کشور به حیات خود ادامه بدهد، حاکم مستبد خوب می‌داند که کارش دشوار خواهد بود، چون دیگر مردم با شایعه‌سازی درباره بیماری دیکتاتور منتظر مرگش نمی‌نشینند یا دیگر کودتایی در کار نخواهد بود، مردم در این یک ماه آموختند که چگونه بر مواضع آزادی‌خواهانه‌شان پافشاری کنند.

تونس امروز، من را یاد تهران دیروز می‌اندازد، این‌که چرا جنبش مردم ایران که بیش از صدسال مبارزه را در کارنامه‌ی خود دارد، به این سرعت نتیجه نداد و دیکتاتور هنوز عرصه قدرت را ترک نکرده است؟

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , 

۱ Comment

  1. 1

    wh0cd1120519 advair diskus from india Trazodone