Saturday, 18 July 2015
21 October 2020

«تونس هم تونست …»

2011 January 16

مطلب‌هایی که در این بخش تارنمای رادیو کوچه منتشر می‌شود یا انتخاب دبیر روز سایت و یا پیشنهاد دوستان رادیو است که می‌تواند از هر گروه یا دسته و یا مرامی باشد. نظر‌های مطرح شده در این بخش الزامن نظر رادیو کوچه نیست. اگر نقد و نظری بر نوشته‌های این بخش دارید می‌توانید برای ما ارسال کنید.

مـتین سـال مه

مردم  با غیرت تونس در پی اعتراضات گسترده، مقاومت مثال‌زدنی وعدم عقب‌نشینی در برابر آتش گشودن نیروهای امنیتی و دولتی توانستند «بن علی» رییس جمهوری را که حدود 25 سال در آن کشور زمام امور را در دست داشت و به یک دیکتاتور به تمام معنا بدل گشته بود را از قدرت برکنار کرده و او را مجبور به فرار از کشور و پناه آوردن به عربستان سعودی کنند.‌ در گزارش‌هایی که از ناآرامی‌ها و اعتراضات مردمی تونس توسط بخش فارسی  بی‌بی‌سی  تهیه شده، مردم نسبت به کشته شدن هم‌وطنانشان و دروغ‌های مکرر رییس جمهوری وقت شدیدن معترض شده‌اند و تصمیم به قیام همگانی برعلیه وی گرفته‌اند‌.

این در حالی است که متاسفانه خبر‌دار شدیم حسین خضری امروز(شنبه) در ایران اعدام شد و هم‌چنان جو اختناق و دروغ بر کشورمان سایه افکنده است‌. ‌ولی افسوس که حتا آب هم از آب تکان نمی‌خورد.‌ برگی دیگر از درخت جنبش آزادی‌خواهی ایران بر زمین افتاد ولی مردممان هم‌چنان از صدای خش‌خش برگ‌ها در زیر پا هنگام قدم زدن در پاییز لذت می‌برند.‌

درود بر غیرت و شرف مردم تونس که با وجود نداشتن تمدن 2500 ساله و نداشتن اسطوره‌های آن‌چنانی تاریخی و نداشتن ادعاهای بزرگ توانستند حق خود را از دیکتاتور ظالم‌ کشورشان بگیرند و آزادی را برای خود به ارمغان بیاورند.‌

آیا  با شنیدن این‌گونه اخبار زمان آن نرسیده است که مردم ایران هم به خود آیند و فکری برای حال و آینده خود وفرزندانشان کنند‌‌؟ تا کی باید خبر اعدام بشنویم و جگرهایمان خون شود‌؟ تا کی باید در مقابل ظلم این حکومت فاسد سکوت کنیم و مضحکه جهانیان باشیم‌؟ تا کی باید اعمال و صحبت‌های (به اصطلاح‌‌) مسوولان مملکتمان سوژه‌های داغ برنامه‌هایی هم‌چون پارازیت و امثالهم باشند؟

تا قبل از این فکر می‌کردم که شاید به جای غنای فرهنگیمان‌، گرسنگی شکم‌هایمان بتواند ته‌مانده غیرتمان را به جوش آورد ولی افسوس و صد افسوس که گرسنگی شکم‌هایمان هم نتوانست جلوی پوسخند دژخیمان فاسد و جنایت‌کارمان را بر ما بگیرد

مگرنه اینست که در تونس هم نیروی ضد‌شورش وجود دارد؟ مگر در آن‌جا به مردم شلیک نکرده‌اند و جوانان پاک کشورشان را به خاک وخون نکشیده‌اند؟ آیا مردم از مقاومت دست کشیده‌اند و عقب‌نشینی کرده‌اند؟ نکته بسیار مهم اینست که در تونس رهبری برای اعتراضات مردمی وجود نداشت و در واقع رهبر اعتراضات مردم تونس همانا غیرت و شرف و میهن پرستیشان بود و بس.‌ آنان هرگز عدم وجود رهبر و جلودار را برای اعتراضات به حقشان بهانه قرار ندادند تا عمری با ذلت هر چه تمام زیر یوق ظلم وستم وحشیانه حکومت فاسدشان باشند.‌ هرگز یک عمر شعار و فقط شعار «هیهات‌من‌ذله» سر نداده‌اند و هرگز حسین‌بن‌علی و واقعه عاشورا را الگوی خود قرار نداده‌اند و به امید ظهور منجی عالم بشریت نشسته‌اند‌، آری، آنان خود برای درد خود درمانی اندیشیده‌اند وبه پا خواسته‌اند.‌

تا قبل از این فکر می‌کردم که شاید به جای غنای فرهنگیمان‌، گرسنگی شکم‌هایمان بتواند ته‌مانده غیرتمان را به جوش آورد ولی افسوس و صد افسوس که گرسنگی شکم‌هایمان هم نتوانست جلوی پوسخند دژخیمان فاسد و جنایت‌کارمان را بر ما بگیرد.‌

باری، هم‌چنان برای توجیح کودکانه خودمان می‌گوییم که سیاست  پدر و مادر ندارد وخود را به عقب می‌رانیم واز کنار این تیشه به ریشه زدن‌ها، خائنانه و با آسودگی خیال می‌گذریم، دریغا که پدر و مادر سیاست، خودمانیم ولاغیر‌. آری، مردم هر کشوری پدر و مادر سیاست آن کشورند، حال چه شده که سیاست کشور پر آوازه‌مان این‌گونه یتیم وذلیل گشته است‌؟

آیا وقت آن نرسیده که بپاخیزیم وبنیان ظلم وجور این نظام را براندازیم. به خدای احد و واحد قسم که این فقط نفت ایران نیست که به غارت می‌رود، فرهنگ غنی ایران زمین که به مراتب ارزشی والاتر نسبت به ثروت‌های فراوان دیگر ایران دارد هم‌اکنون در حال به تاراج رفتن ونابودی به دست این نظام فاشیست است.‌ فرهنگی که هرگز در آن سکوت در مقابل ظلم معنایی نداشته وندارد.‌ فرهنگی که رستم دستان مصداق پهلوانانش است وستارخان‌ها و باقر‌خان‌ها و امیر‌کبیرها تحویل تاریخ داده است.‌ بدیهی است که این نظام تازی‌پرست قلب این فرهنگ غنی را نشانه گرفته است تا بتواند بر عمر مسموم خود بیافزاید و این ماییم که بر حسب وظیفه ملی،‌ باید این موجود نامشروع را  ریشه‌کن و مقطوع‌النسل نماییم…

به دید من تنها دل بستن به بیانیه‌های بی‌عمل وگه‌گاه سست اشخاصی به عنوان رهبر و یا تکیه‌زدن بر شعارهای رنگین گروه‌های خارج‌نشین نه تنها دردی را درمان نمی‌کند بلکه از درصد اعتماد به نفس همگانی در جامعه می‌کاهد و مردم را از توجه به قدرت واقعی‌شان دور می‌سازد و جنبش را روز به روز به سردی سوق می‌دهد.‌ در پایان امید‌وارم با دیدن این‌گونه موفقیت‌ها در جهان هرچه زودتر به خود آییم و با مقاومت و عدم عقب‌نشینی در مقابل تهدیدات پوچ و تو‌‌خالی نظام جمهوری اسلامی، میهنمان را از این منجلاب رهایی بخشیم.‌

پس با قدرت تمام به کودکان روشن‌فکر وحقیقت جوی زمانه‌مان این نوید را بدهیم که‌: اندکی صبر سحر نزدیک است..

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,