شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
16 September 2016
مجله جاماندگان-‌‌سایه‌ای هراسان در شبستان عتیق.قسمت سی‌‌و‌نهم

«مثل همیشه کار، کار دشمن است»

۱۳۹۰ فروردین ۰۲

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

در ادامه روایت روی‌دادهای تاریخی زمان حکم‌رانی نظام استوار بر روحانیت، توقیف فله‌ای مطبوعات که به توقیف هم‌زمان ده‌ها نشریه اصلاح‌طلب و دست‌گیری روزنامه‌نگاران در اردیبهشت 1379 به‌دستور «علی خامنه‌ای» توسط قوه قضاییه و با استناد به قانون اقدامات تامینی مصوب 1339 که اختیار دستگیری اراذل و اوباش پیش از ارتکاب مجدد به جرم را به قضات می‌دهد خواهیم پرداخت، این ماجرا بی‌کاری صدها روزنامه‌نگار را در پی داشت. گفته می‌شود، اصطلاح «توقیف فله‌ای مطبوعات»  را نخستین‌بار «میرحسین موسوی» در اعتراض به توقیف گروهی مطبوعات اصلاح‌طلب در سال 1379 به‌کار برد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اصلاح‌طلبان که به پیروزی بزرگی در انتخابات مجلس ششم دست یافته بودند، امید داشتند که طی روزهای بعد با اصلاح قانون مطبوعات «که در ماه‌های پایانی عمر مجلس پنجم تغییر و محدودیت‌های بیش‌تری را برای مطبوعات وضع کرده بود» مجددن فضای رسانه‌ای کشور را به آزادی نسبی ایجاد شده پس از دوم خرداد باز گردانند، اما علی خامنه‌ای پس از رایزنی پشت پرده با مهدی کروبی رییس مجلس و صدور فرمانی به نمایندگان «که رسانه‌های حکومتی از آن به‌عنوان حکم حکومتی یاد می‌کنند» مجددن مانع از اصلاح قانون مطبوعات شد.‌ بدین ترتیب فضای مطبوعاتی ایران، روزانه شاهد توقیف مکرر روزنامه‌ها و دستگیری بیش از پیش روزنامه‌نگاران شد که تاکنون نیز ادامه دارد.

توقیف مطبوعات از روزنامه پرتیراژ جامعه آغاز شد. گرچه نشریات نیز دوباره با دریافت مجوز تازه فعالیت خود را از سر می‌گرفتند. مجلس پنجم در روزهای آخر فعالیت خود با اصلاح قانون مطبوعات اختیارات تازه‌ای به دست‌گاه قضایی برای برخورد با مطبوعات داد، از جمله به جز مدیر مسوول روزنامه، نویسنده مقاله هم می‌بایست در برابر محتوای آن در دادگاه مطبوعات پاسخ‌گو باشد. هم‌چنین انتشار نشریه‌ای همانند به نشریه توقیف شده ممنوع بود. به این ترتیب نشریات توقیف شده با دریافت مجوز تازه هم امکان انتشار نداشتند. پس از روی کار آمدن مجلس ششم و تلاش برای افزایش آزادی‌های مطبوعاتی و لغو محدودیت‌ها، خامنه‌ای طی دستوری که حکم حکومتی نامیده شد مجلس را از تغییر قانون منع کرد.

قاضی «مرتضوی» که قبلن به‌عنوان قاضی پرونده‌های امنیتی فعالیت می‌کرد، به‌عنوان قاضی مطبوعات منصوب شد و توقیف مطبوعات با استناد به قانون مربوط به کنترل اوباش را ابداع کرد.

بعضی از روزنامه‌نگاران دست‌گیر شده بعد از توقیف گسترده مطبوعات به چندین سال حبس محکوم شدند، «اکبر گنجی» و «عمادالدین باقی» دو روزنامه‌نگار فعال پیرامون قتل‌های زنجیره‌ای هم‌چنان دارای پرونده در دست‌گاه قضایی هستند.

خامنه‌ای که پیش از این نیز کرارن سخن‌رانی‌هایی علیه وزیر وقت ارشاد «مهاجرانی» انجام داده و مطبوعات و احزاب اصلاح‌طلب را نیز نواخته بود در شدیدترین اظهارات خود مطبوعات را به وابستگی به دشمن متهم ساخت، اتهامی که هیچ‌گاه دلیلی برای آن یافت نشد.

«بعضی از این مطبوعاتی که امروز هستند، پایگاه‌های دشمن‌اند، همان کاری را می‌کنند که رادیو و تلویزیون‌های (بی.بی.سی) و آمریکا و رژیم صهیونیستی می‌خواهند بکنند… من نه با آزادی مطبوعات مخالفم و نه با تنوع مطبوعات. اگر به جای بیست روزنامه، دویست روزنامه هم دربیاید، بنده خوش‌حال‌تر هم خواهد شد و از زیادی روزنامه‌ها احساس بدی ندارم. اگر مطبوعات آن هر چه بیش‌تر باشند بهتر است، اما وقتی مطبوعاتی پیدا می‌شوند که همه همت‌شان تشویش افکار عمومی، ایجاد بدبینی مردم به نظام است، 10 تا 15 روزنامه گویا از یک مرکز هدایت می‌شوند، تیترهایی می‌زنند که هر کس نگاه کند، فکر می‌کند همه چیز در کشور از دست رفته است. امید را در جوانان می‌میرانند، روح اعتماد به مسوولین را در مردم ضعیف می‌کنند، نهادهای رسمی را تضعیف می‌کنند، مدل این‌ها کیست؟ مطبوعات غربی هم این گونه نیستند، این یک شارلاتانیزم مطبوعاتی است.»

چندی پیش از آن سعید حجاریان در مقابل ساختمان شورای شهر با شلیک دو گلوله به دهانش ترور شده و جامعه که هنوز در تب و تاب پرونده بی‌سرانجام قتل‌های زنجیره‌ای بود با معمای دیگری مواجه شد و برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب با اشاره به سوابق اقدامات سپاه و بسیج و گروه انصار حرب اله از احتمال دست‌داشتن اینان در ترور سخن گفته بودند، خامنه‌ای از این احتمال هم عصبانی بود: «در هر حادثه‌ای جو تهمت فضا را پر می‌کند تروری اتفاق می‌افتد، هنوز هیچ اطلاعی در دست نیست، هنوز از این که این حادثه را چه کسی انجام داده، هیچ‌کس سر نخی نداشته، اما می‌بینید که در روزنامه تیتر می‌زنند، سپاه را متهم می‌کنند، بسیج را متهم می‌کنند، روحانیت را متهم می‌کنند، هدف از این کارها چیست؟ چرا با بسیج این قدر بد هستند؟»  گرچه پس از دستگیری ضاربان روشن شد که عوامل ترور بر خلاف ادعای علی خامنه‌ای و همان‌گونه که مطبوعات پیش‌بینی می‌کردند، ارتباطاتی با سپاه و بسیج داشته‌اند.

پس از سخن‌رانی ویژه خامنه‌ای که در جمع عده‌ای از هواداران در مصلی تهران برگزار گردید، قوه قضاییه طی دو نوبت تمام روزنامه‌های اصلاح‌طلب را توقیف کرد. توقیف روزنامه‌های تمام احزاب اصلاح‌طلب را بی‌کم‌وکاست شامل می‌شد. از روزنامه‌های فتح و آفتاب امروز «نزدیک به مجمع روحانیون مبارز» تا روزنامه رسمی حزب مشارکت که برنده اصلی انتخابات مجلس ششم بود. تنها روزنامه‌هایی که وابسته به ارگان‌های دولتی و تحت کنترل بیش‌تر بودند هم‌چون هم‌شهری و ایران جان سالم به‌در بردند. ماجراهای مطبوعات را باید در پی حوادث مرتبط با انتخابات ششمین دوره مجلس شورای اسلامی و قتل‌های زنجیره‌ای ارزیابی کرد، در تاریخ 29 بهمن 1378 خورشیدی، برگزار شد. در این دوره از انتخابات، جبهه دوم خرداد توانست که دراکثریت مطلق حوزه‌های انتخابیه، پیروز شود. در تهران بزرگ، فهرست نامزدهای پیشنهادی حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی، 90% کرسی‌های نمایندگی این حوزه انتخابیه را کسب کرد. شورای نگهبان با باطل کردن صدها هزار رای در تهران و هم‌چنین باطل کردن انتخابات در بسیاری از شهرهایی که نیروهای اصلاح‌طلب رای آورده بودند، مانع از حضور آنان در مجلس شد.

جلسه افتتاحیه مجلس در 7 خرداد 1379 آغاز شد و «محمدعلی شیخ» «نماینده شوشتر» به‌عنوان رییس سنی مجلس قرار گرفت. پیام علی خامنه‌ای توسط نماینده وی قرائت شد و پس از او «محمد خاتمی» و «عبدالواحد موسوی لاری» وزیر کشور سخن‌رانی کردند. وزیر کشور به کارشکنی‌های شورای نگهبان از جمله رد شمارش ماشینی آرا سه روز مانده به برگزاری انتخابات، ابطال تعرفه‌های رای در روزهای پایانی مانده به برگزاری و مشکلات عدیده‌ای که در شمارش آرا ایجاد کرده بود اشاره کرد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,